รักแท้รักที่อะไร

รักแท้รักที่อะไร ตับไตไส้พุง
ตับห่านราสซ๊อสสไตล์ฝรั่งเศส กะตับเป็ดราดพริกน้ำปลา เอาอันไหน
หรือรักกางเกงที่นุ่ง เพราะดูสวยดี
ยีนส์ประตูน้ำตัวละ 200 กะ ยีนส์ดีเซล ราคาเหยียบหมื่น เอาอันไหน
รักที่นามสกุล รักยี่ห้อรถยนต์
นามสกุล ข.ขวด ขับ แว้นๆ กะ นามสกุล โชติธนะรัชต์พิบูลทรัพย์ ขับบีเอ็ม เอาอันไหน
รักเพราะว่าไม่จน มีสตางค์ให้จ่าย
ช้อปที่สะพานพุทธ กะ ช้อปที่พารากอน เอาอันไหน

เพลงนี้ติดหูดี ว่าไหม
แต่ผู้หญิงวัยเจริญพันธุ์ คงร้องเพลงนี้หนุกๆ
ไม่ได้มีอารมณ์ร่วมจริงจังกับความหมายของเพลง
แต่จะให้เธอบอกออกมาตรงๆ ว่า โอ๊ย รักกินไม่ได้นี่เพ่ ก็คงไม่ได้
เพราะจะเสียลุค ดูเป็นคนไม่ดีไปซะ
และถ้าถามเธอว่าเห็นด้วยกับเพลงนี้ไหม ผมว่าคุณเธอคงส่ายหัวยิ้มๆ
อะฮ่า Consumer insight นี่นา

เพราะฉะนั้น ปริมาณคนแบบ น้องพิ้งคิกขุ ที่ทิ้งเด็กแว้น ไปเป็นตุ๊กตาหน้ารถบีเอ็มจึงมากกว่า
ปริมาณคนแบบ น้องวันใส ทิ้งไอ้หนุ่มบีเอ็ม ไปรัก เด็กแว้น แบบเทียบไม่ได้ เช่นฉะนี้
insight แบบนี้มีมาตั้งแต่ยุคคุณทวด
อย่างที่ อีเรียม ทิ้งไอ้ขวัญขี่ควาย ไปแต่งกะหนุ่มชาวกรุงขี่รถเครื่อง
ต้นเหตุอาจเกิดจาก สัญชาติญาณระดับจิตไร้สำนึก ของเพศแม่
ที่สั่งให้ตัดสินใจบนพื้นฐานอยู่รอดของตน เพื่อสามารถดูแลลูกได้ในระยะยาว
วลีที่ว่า ชอบคนหล่อ รักคนดี แต่งกะคนรวย จึงเกิดขึ้นด้วยประการละฉะนี้

ฉะนั้น เวลาอ่านสัมภาษณ์ดารา เซเลบ สาวๆ แล้วมีประโยคที่ว่า “ขอแค่คนที่เข้าใจ แล้วคุยกันรู้เรื่อง”
ก็คือ ถ้าเธอหิว แล้วพาไปกินจิ้มจุ่มข้างวินมอไซค์ แสดงว่าไม่เข้าใจ คุยไม่รู้เรื่อง
ถ้าเธออยากช้อป แล้วพาไปตลาดเปิดท้ายชานเมือง แสดงว่าไม่เข้าใจ คุยไม่รู้เรื่อง
หรือแม้คุณจะรู้ insight เธอ แล้ว แต่ดันไม่สื่อสารให้ถูก ก็แสดงว่าคุณไม่เข้าใจอีกน่ะแหละ
เช่น หิวแล้วเหรอครับ แบบคุณน่ะกินจิ้มจุ่มข้างทางไม่ได้ใช่ม้า งั้นคงต้องไปกินพิซซ่าอิตาเลี่ยนละล่ะ
ต้องถามแค่นี้ ไปกินพิซซ่าอิตาเลี่ยนกันดีไหมครับ จริงไหม

แล้วถ้าถามว่า ผู้หญิงที่ร้องเพลงนี้ แล้วอิน มีไหม ขอตอบว่ามี
แต่เธอคนนั้น คงไม่ใช่กลุ่มเป้าหมาย
เพราะเธอคนนั้นคงเลยวัยเจริญพันธุ์ ไปมากแล้ว
และเธอคงจะเข้าใจชีวิตมากทีเดียว
แต่สไตล์เพลงคงไม่ใช่แบบที่เธอชอบอีกนั่นแหละ

เพราะเธอคนนั้นคุณๆ อาจเรียกว่า ยาย ซึ่งเป็นสไตล์ สุนทราภรณ์

เอวังด้วยประการฉะนี้